خداوندبی نهایت است و لامکان و بی زمان
اما به قدر فهم تو کوچک می شود
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدرمی شود و مادر
محتاجان برادری را برادر می شود
ناامیدان را امید می شود
گم گشتگان را راه می شود
درتاریکی ماندگان را نور می شود
به شرط ...
با یک قاضی یا یک پزشک یا نه یک وکیل نه با یک پرستار یا... راستی هر کدام از این مشاغل با چه
دسته ای از انسان ها سروکار دارند و با چه گروه هایی درجریانندو ما با چه انسان هایی؟
مابا انسان هایی از نوع فرشته سروکار داریم پاک و زیبا و لطیف ، معصوم و بدون هیچ ناخالصی،
کودکان و نوجوانانی که همچون لوحی سفید و پاک بی هیچ آلودگی که سراپای وجودشان یک دست
زیر دست ما قرار می گیرندتا ما با آنان چه ها کنیم . راستی کمی به شغل خود بیندیشیم آن وقت حتماً
نفس عمیقی می کشیم و به حرفه ی خود می بالیم !!!
برف می بارد؛
برف می بارد به روی خار و خارا سنگ ؛
آنک ،آنک ، کلبه ای روشن ؛
در کنار شعله ی آتش ؛
قصه می گوید برای بچه های خود عمو نوروز ؛
" گفته بودم زندگی زیباست ؛
"گفته و ناگفته ، ای بس نکته ها کاین جاست؛
"آسمان باز ؛
"آفتاب زر؛
"باغ های گل؛
"دشت های بی در و پیکر؛
آمدن ،رفتن ، دویدن؛
" در غم انسان نشستن؛
"پا به پای شادمانی های مردم؛ پای کوبیدن؛
"کارکردن،کارکردن؛
"آری،آری زندگی زیباست؛
"زندگی آتشگهی دیرینه پابرجاست؛
گر بیفروزیش، رقص شعله اش درهرکران پیداست؛
ورنه خامش است و خاموشی گناه ماست؛
" زندگانی شعله می خواهد ." صدادردادعمونوروز:
"شعله ها را هیم باید روشنی افروز ؛
" کودکانم ، داستان ما ز آرش بود."
ادامه را در قسمت ادامه مطلب بخوانید:
